Nie znasz jej, ale ona zna Ciebie – „Dziewczyna z pociągu”


Zabójstwo, alkohol i zazdrość tak w skrócie można streścić jeden z najlepiej sprzedających się thrillerów w Wielkiej Brytanii i USA. Miliony egzemplarzy sprzedanych na całym świecie, kryminał przetłumaczony na 47 języków, bestseller Empiku 2016 w kategorii „Literatura obca”. Książkę Pauli Hawkins polecał sam mistrz powieści grozy, Stephen King, nie dziwne więc, że już w tym roku w kinach będzie można zobaczyć jej ekranizację.

Obcy ludzie bywają nad wyraz interesujący. Ich życie jest dla nas niezapisaną kartką, którą możemy wypełnić na milion sposobów, wyobraźnią uzupełniając to, co nieznane. Właśnie w ten sposób nudę i jednostajność próbuje przełamać główna bohaterka powieści Rachel, która każdego ranka dojeżdża do pracy tym samym pociągiem. Wie, że pociąg zawsze zatrzymuje się przed tym samym semaforem, dokładnie naprzeciwko szeregu domów. Zaczyna się jej nawet wydawać, że zna ludzi, którzy mieszkają w jednym z nich. Uważa, że prowadzą doskonałe życie, nadaje im wymyślone przez siebie imiona, zawody, czy cechy charakteru. Dlaczego to robi? Być może, dlatego, że jest rozwiedzioną alkoholiczką, która straciła sens i radość życia. Jest kobietą zranioną, błądzącą w oparach nieustannej depresji, którą leczy ginem z colą. Próbuje życiem innych wypełnić pustkę, wyobrazić się na miejscu wyidealizowanej przez siebie żony, matki czy kochanki. Do pewnego momentu jest tylko obserwatorką, później wpada w wir nieprzewidywalnych zdarzeń.

Pewnego dnia dowiaduje się, że obserwowana przez nią kobieta zaginęła. Tego samego wieczora, którego Rachel wróciła do domu z rozbitą głową i dziurą w pamięci spowodowaną alkoholem. Zaangażowanie w rozwiązanie zagadki powoduje, że w życiu przygnębionej kobiety pojawia się intryga i powiew świeżości. Przestaje użalać się nad sobą i próbuje wyjaśnić, co stało się z zaginioną, być może zamordowaną kobietą, którą znała tylko z widzenia.

rails-253135_960_720

Fabuła kryminału oparta jest na wypełnianiu luk w pamięci przez główną bohaterkę, które na koniec ułożą się w jedną całość i dadzą rozwiązanie tajemniczego zaginięcia. Paula Hawkins postawiła na potrójną narrację, w związku z czym nie obserwujemy wydarzeń jedynie oczami Rachel, ale także dwóch pozostałych bohaterek. Daje to ciekawy ogląd sprawy, z różnych punktów widzenia postaci, z którymi czytelnik się identyfikuje. Wciela się w tropiciela, snuje podejrzenia, do ostatniej strony zastanawia się, kim jest zabójca, a to najistotniejsze w thrillerze.

Osobiście uważam, że najciekawszymi z elementów „Dziewczyny z pociągu” były portrety psychologiczne bohaterów. Postaci, które wykreowała autorka. Ich charaktery, przywary i problemy są tutaj osią, wokół której krąży główna fabuła powieści.  Do najważniejszych tematów zaliczyć należy alkoholizm, toksyczne związki, depresję, samotność i uzależnienie zwłaszcza to, od drugiego człowieka. Nie dziwne, że książka przyciąga do siebie szerokie grono odbiorców. Jej zwarta akcja i utrzymujące się napięcie sprawia, że każdy kto sięgnął po książkę nie może się od niej oderwać. Chciałabym serdecznie polecić „Dziewczynę z pociągu” fanom thrillerów, kryminałów, ale i nie tylko. Myślę, że każdy znajdzie w niej coś dla siebie. Świetna na długie wieczory, czy bezsenne noce. Zarezerwujcie ich kilka, bo nie łatwo jest oderwać się od czytania. Mam nadzieję, że wersja filmowa nie zawiedzie i będzie, choć trochę, odzwierciedleniem naprawdę dobrej książki.

Autor: Justyna Mołodziejko

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s