Ból, pradawne zło i malownicze wybrzeże


,,Ręka mistrza’’ tworzy następne dzieło. Stephen King w 2008 roku wydał kolejną godną uwagi powieść grozy, tym razem osadzoną w rajskim klimacie koralowego wybrzeża.

Edgar Freemenatle ma doskonałe życie, posiada własną firmę budowlaną, ma żonę i dwie dorosłe córki. Wszystko zmienia się, gdy na budowie ulega ciężkiemu wypadkowi, w którym traci prawą rękę i doznaje wielu złamań oraz poważnych uszkodzeń mózgu. Traci pamięć i musi uczyć się wszystkiego od nowa, w czym przeszkadzają mu niekontrolowane wybuchy wściekłości. Za radą psychiatry Edgar przenosi się na wyspę na Florydzie o nazwie Duma Key. Obiekt oraz znajdujące się na nim domy są własnością Elizabeth Eastlake. W ramach dalszej rehabilitacji Edgar zaczyna malować obrazy. I choć nie zajmował się tym nigdy wcześniej, tworzenie przychodzi mu z łatwością. Szybko powstaje wiele dzieł, których wspólnym elementem jest wyspa Duma Key. Edgar po jakimś czasie zdaje sobie sprawę z tego, że nie są to zwyczajne obrazy, a za ich powstanie odpowiada jego prawa ręka, spalona kilka miesięcy wcześniej w szpitalnym piecu.

zdj%c2%a6ocie-muszli

W powieści mamy do czynienia z portretem psychologicznym osoby cierpiącej z bólu zarówno fizycznego jak i psychicznego. Liczne obrażenia, amnezja i niemożność przypomnienia sobie podstawowych nazw przedmiotów i imion – wszystko to sprawia, że w Edgarze narasta frustracja i zwiększa się jego agresja. Zaczyna krzywdzić najbliższe mu osoby, co potęguje ból psychiczny. Przeprowadzka na Florydę jest także jego ucieczką od najbliższych, którzy nie potrafią go zrozumieć. Nieoczekiwanie spotyka tam osoby rozumiejące przez co przechodzi. Elizabeth Eastlake wie, że obecność byłego właściciela firmy budowlanej na wyspie nie jest przypadkiem. Pamięta także co zaszło na wyspie wiele lat temu i stało się tajemnicą jej rodziny. Pragnie ostrzec przed tym Edgara, jednak uniemożliwia jej to postępująca choroba, a wkrótce historia ma się powtórzyć.

zdj%c2%a6oce-ze-statkiem

King stosuje sprawdzone już elementy grozy: człowieka, który w wyniku tragicznego wypadku jest osłabiony psychicznie i łatwy do złamania oraz przeprowadzkę do nowego miejsca, w którym czyha uśpiona moc, pragnąca wykorzystać człowieka. Mimo to powieść zaskakuje, ma w sobie wiele nowych, interesujących wątków i nieoczekiwanych zwrotów akcji. Autor w ciekawy sposób łączy motywy ze swoich wczesnych powieści ze współczesnymi rozwiązaniami. Zwraca także uwagę na oczywistość: zło może czyhać w każdym miejscu świata – w lesie, na starożytnym cmentarzu, na wyspie w opuszczonej posiadłości – i nawet jeśli jest uśpione, w końcu się przebudzi.

Autor: Katarzyna Toczko

Korekta: Zuzanna Smulska

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s